۹۰/۱۰/۲۱ - 10:00

به سلامتی دوستی که شعر قشنگ می نویسد@};-@};-

۹۰/۱۰/۲۳ - 10:51

نفسی نمانده تا به آن تکیه کنم:-((
:-((:(:-S

۹۰/۱۰/۲۵ - 00:25

گفتم: «بمان!» و نماندي!


رفتي،


بالاي بام آرزوهاي من نشستي و پايين نيامدي!


گفتم:


نردبان ترانه تنها سه پله دارد:


سكوت و



صعودُ


سقوط!


تو صداي مرا نشنيدي

و من


هي بالا رفتم، هي افتادم!


هي بالا رفتم، هي افتادم...


تو مي دانستي كه من از تنهايي و تاريكي مي ترسم،


ولي فتيله فانون نگاهت را پايين كشيدي!


من بي چراغ دنبال دفترم گشتم،

بي چراغ قلمي پيدا كردم


و بي چراغ از تو نوشتم!


نوشتم، نوشتم...


حالا همسايه ها با صداي آواز هاي من گريه مي كنند!


دوستانم نام خود را در دفاترم پيدا مي كنند



و مي خندند!


عده اي سر بر كتابم مي گذارند و رؤيا مي بينند!


اما چه فايده؟


هيچكس از من نمي پرسد،


بعد از اين همه ترانه بي چراغ


چشمهايت به تاريكي عادت كرده اند؟


همه آمدند، خواندند، سر تكان دادند و رفتند!


حالا،


دوباره اين من و ُ



اين تاريكي و ُ



اين از پي كاغذ و قلم گشتن!


گفتم : « - بمان!» و نماندي!


اما به راستي،


ستاره نياز و نوازش!


اگر خورشيد خيال تو


اينجا و در كنار اين دل بي درمان نمي ماند،


اين ترانه ها


در تنگناي تنهايي ام زاده مي شدند؟?

۹۰/۱۰/۲۵ - 23:43

ممنون .زیبا بود@};-@};-@};-@};-@};-@};-

۹۰/۱۰/۲۵ - 23:48

دست های مهربانی ،فقیرتر از من اند...!


ممنون یلدا جان:)@};-

۹۰/۱۰/۲۵ - 23:57

نقل قول:
کریم انصاری: به سلامتی دوستی که شعر قشنگ می نویسد

به سلامتی اونایی که نمیفهمن دوسشون داریم ....اخرشم مارو دق میدن
:):)

۹۰/۱۰/۲۶ - 00:01

@};-@};-@};-@};-

۹۰/۱۰/۲۶ - 00:08

@};-%%-@};-%%-

۹۰/۱۰/۲۶ - 00:45

هميشه يكي هست كه درد دلت رو بهش بكي ،ولي واي به روزي كه همون بشه درد دلت

۹۰/۱۰/۲۶ - 00:45

mamnon ziba bod@};-

۹۰/۱۰/۲۶ - 00:46

:)

۹۰/۱۰/۲۹ - 08:42

:-/:-/:-/:-/:-/

۹۰/۱۱/۰۸ - 23:44

چقدر درد دلامون زیاده! حیف که دیگه گفتن نداره!!!
مثل همیشه زیبا بود.@};-@};-@};-@};-@};-

۹۰/۱۱/۰۹ - 00:05

خدا
دیرگاهی است
من
در ايستگاه مقصد
ایستاده ام !
خواب آلود !
چرا درنمی یابم ؟!
این حقیقت را !
اینجا
هیچ مرکبی را ملاقات نمی کنم !
حتی وهم آلود !
تا
بیاندیشم !
به خویش آیم !
دریابم این حقیقت یکتا را !
مقصد من
ايستگاه من است !!!
مرکب من
نفس من !!!
شکر ...

۹۰/۱۱/۰۹ - 00:20

در قيد غمم خاطر ازاد كجايى
تنك است نفسم قوت فرياد كجايى
خوشنود از انم كه ز ما ياد نمودى
اى انكه كه نرفتى دمى از ياد كجايى


شعر خیلی خیلی قشنی بود دستت درد نکنه @};-@};-@};-

۹۰/۱۱/۰۹ - 00:39

@};- .......... @};-
@};- .......... @};-

۹۰/۱۱/۰۹ - 00:40

@};-@};-@};-

۹۰/۱۱/۰۹ - 00:49

@};-

۹۰/۱۱/۰۹ - 23:58

ممنون شعر بسیار زیبایی بود دستتون درد نکنه 5 امتیاز @};-@};-=Dchox=Dchox

۹۰/۱۱/۱۰ - 01:42

آدم ها مي آيند و زندگي مي کنند و ميميرند و مي روند...
اما فاجعه زندگي تو آن هنگام آغاز مي شود که آدمي مي رود اما نميميرد، مي ماند و نبودنش در بودن تو چنان ته نشين مي شود که تو ميميري در حالي که زنده اي....!!!!!